Nefes aldığınız her an genetik kaynak kodunuzu havaya bırakıyorsunuz. Nature dergisinde yayımlanan araştırma, havada asılı kalan deri döküntülerini toplayarak görünmez bir biyoçeşitlilik haritası çıkarıyor. Ormanda kimseyi görmeseniz bile, havaya karışan genetik izler oradan kimin geçtiğini fısıldıyor.
Süreç suç mahallinden parmak izi toplamaya benziyor. Araştırmacılar yüksek devirli fanlar ve polimer filtrelerle rüzgardaki molekülleri yakalıyor. Havadan elde edilen DNA doğada sadece birkaç gün dayanıyor. Bu kısalık büyük bir avantaj. Makine öğrenimi algoritmaları geçmişi değil, o anki canlı varlığını tespit ediyor. Fiziksel yakalama işlemleri tarih oluyor.
Bu ağ, nesli tükenmekte olan türleri korumak veya tarım zararlılarını saptamak için kusursuz bir ekolojik araç. Ancak aynı teknoloji, biyometrik gözetimin en kaçınılmaz formunu da inşa ediyor. Artık saklanmak için kameranın açısından çıkmak yetmeyecek, nefesinizi de tutmanız gerekecek.
KAYNAK: nature.com