Kara deliklerin bir yıldızı yuttuktan sonra karanlığa gömüldüğünü sanıyorduk; ancak evrenin sofra adabı beklediğimizden farklı. Bir yıldız kara deliğin çekimine kapılıp parçalandığında ortaya çıkan parlamanın ardından her şeyin bittiği düşünülürdü. Oysa asıl gösteri ışıklar kapandıktan aylar, hatta yıllar sonra başlıyor. Yıldız kalıntıları hiçliğe karışmıyor.
Arizona Üniversitesi araştırmacısı Kate Alexander ve ekibi, New Mexico'daki Very Large Array ağıyla 31 yıldız ölümünü incelediğinde ezberleri bozdu. Kara delik, yemeğini temiz bir şekilde yutamıyor. İçeri düşen gazın bir kısmı olay ufkundan dışarı fırlatılıyor ve etraftaki maddeye çarparak radyo dalgaları üretiyor. Kara delik yuttuğunu geri kusuyor. Beslenme devam ederken veya yavaşladığında ortaya çıkan tepkiler, iştahın zaman içindeki değişimini haritalandırıyor.
Yıldız ölümleri anlık olaylar olmaktan çıkıp süregelen hikayelere dönüşüyor. Uzaya yayılan radyo dalgalarını dinleyerek galaksilerin nasıl şekillendiğini çözüyoruz. Kusulan kalıntılar, evrenin işleyişine dair kuralları baştan yazıyor.
KAYNAK: universetoday.com