Tek kullanımlık bir ambalajın işi bittiğinde canlanıp kendi kendini yiyerek yok ettiğini hayal edin. Zhuojun Dai ve ekibi, doğada yüzyıllarca kalan bu inatçı materyalleri yaşayan birer mekanizmaya dönüştürmeyi başardı. Dayanıklılık artık bir sorun değil. Sadece programlanabilir bir özellik.
Sistemin kalbinde uyku halinde bekleyen bakteri sporları yatıyor. Plastik, elli derecelik ılık bir besin suyuna temas ettiğinde bu bakteriler uyanıyor ve iki aşamalı bir imha ekibi gibi çalışmaya başlıyor. Birinci enzim uzun polimer zincirlerini rastgele yerlerinden keserken, ikinci enzim bu küçük parçaları uçlarından kopararak temel yapıtaşlarına ayırıyor. Ortada tek bir mikroplastik bile kalmıyor. Kusursuz bir temizlik.
Araştırmacılar bu teknolojiyle ürettikleri giyilebilir bir cihazı iki haftada tamamen doğaya karıştırdı. Sıradaki hedef su. Plastik kirliliğinin asıl toplanma merkezlerinde çalışacak yeni tetikleyiciler geliştiriyorlar. Kendi sonunu getiren bu materyaller, gezegenin en büyük krizini sessizce tarihe gömebilir.
KAYNAK: scitechdaily.com