Kanser hücrelerinin en büyük hilesi, biyolojik kodumuzdaki bozuk bir açma kapama anahtarıdır. Tıp dünyası on yıllar boyunca tümörleri besleyen mutant proteinlere dokunamadı çünkü ilaçların tutunacağı derin cepler yoktu. Hedef pürüzsüz bir duvardı. Araştırmacılar pes etmedi. Nature dergisindeki son veriler, aşılamaz sanılan bu engelin yıkıldığını kanıtlıyor.
Hücreye durmaksızın bölünme emri veren KRAS proteini, daraxonrasib gibi yeni moleküllerle artık durduruluyor. Bilim insanları, protein yüzeyindeki sığ oluklara uyum sağlayan yenilikçi kimyasal yapılar tasarladı. Bir nevi pürüzsüz duvarda görünmez çatlaklar buldular. Sonuç: Tümörler küçülüyor. Pankreas kanserinde sağkalım süresi on beş aya kadar çıkıyor. Hastalar sağlıklı hücreleri zehirleyen ağır tedavilerden kurtuluyor.
Bu başarı akciğer ve bağırsak kanserleri için de umut ışığı yakıyor. İlaç endüstrisi imkansız etiketini çöpe atıyor ve genetik kökene saldıran nokta atışı tedavilere odaklanıyor. Kanser yenilmez bir canavar değil, çözülecek bir bulmacaya dönüşüyor. İnsanlık kendi biyolojisini yeniden yazıyor.
KAYNAK: nature.com