Arizona'daki Alcor tesislerinde eksi 146 derecede bekleyen bir insan beyni, eski bir dostun laboratuvar tezgahında yavaşça ısınıyor. Kriyobiyolog Greg Fahy, 2014 yılında pankreas kanserinden ölen arkadaşı L. Stephen Coles'un dondurulmuş beyin dokularını incelemeye aldı. Coles'un en büyük korkusu, beyninin aşırı soğukta paramparça olmasıydı. Fahy bu korkuyu test etti. Sonuç: Kusursuz bütünlük.
Biyolojik zamanı durdurmak basit bir soğutma işlemi değil. Uzmanlar buz kristallerinin hücreleri parçalamasını engellemek için vitrifikasyon adı verilen ileri bir camlaştırma tekniği uyguladı. Beyin dokusu soğutulmadan önce özel koruyucu kimyasallarla yıkandı ve moleküler bir zaman kapsülüne hapsedildi. On yıllık derin uykunun ardından ısıtılan dokular hücresel mimarisini korumayı başardı. Sistem çalıştı.
Bu karanlık deney sadece bilim kurgu senaryolarını canlı tutmuyor. Asıl devrim organ nakli kuyruklarında yaşanacak. Bugün vücut dışında sadece birkaç saat canlı kalabilen bağışlanmış organlar, bu teknoloji sayesinde yıllarca hasarsız bekletilebilecek. Ölümün sınırlarında dolaşan bir dostluk hikayesi, hayata tutunmaya çalışan milyonlarca insana zaman hediye ediyor.
KAYNAK: technologyreview.com