Kuantum bilgisayarların zihni devasa bir potansiyele sahip olsa da son derece kırılgandır. Dış dünyayla en ufak bir etkileşim, bu hassas hesaplamaları anında sıradan bir veriye dönüştürür. Sonuç: Kaos. Bugüne kadar bu hataları düzeltmek için devasa donanım ordularına ihtiyaç duyuyorduk. Ancak Sydney Üniversitesi araştırmacısı Dr. Dominic Williamson ve IBM ekibi bu hantal tabloyu tamamen değiştirdi.
Ekip, çözümü bilgisayar bilimlerinde değil parçacık fiziğinin derinliklerinde buldu. Ayar teorisi adı verilen bu yeni yaklaşım, sistemi yerel düzeyde çökertmeden büyük resmi takip etmeyi başarıyor. Bunu, dev bir orkestranın her bir enstrümanını tek tek dinlemek yerine senfoninin genel uyumuna odaklanmak gibi düşünün. Sistem kusursuz işliyor. Hata düzeltme işlemi için gereken fazladan işlemci yükü tarihe karışıyor.
IBM bu şık tasarımı çoktan gelecekteki kuantum haritasına entegre etti. Artık pratik kuantum bilgisayarlar inşa etmek sadece bir teori değil. Dönüşüm kapıda. Bu eşiğin aşılması, bildiğimiz dijital güvenliğin ve klasik şifreleme yöntemlerinin sonunu getirecek yeni bir dönemi başlatıyor. Gelecek çok hızlı yeniden yazılıyor.
KAYNAK: phys.org