Uzaydan yaşam beklerken, milyarlarca yıldır komşu gezegenlere yaşam ekiyor olabiliriz. Panspermi teorisini tersine çeviren senaryo, Johns Hopkins Üniversitesi ve Sandia Ulusal Laboratuvarları ekibinin Venüs Yaşam Denklemi analizinden çıkıyor. Yaşamı hep dışarıdan bekliyoruz.
Asteroit çarpmaları yeryüzündeki mikroskobik canlıları doğrudan uzay boşluğuna fırlatır. Vakum ve radyasyon testini geçen hücreler, ateş topları halinde Venüs atmosferine girip parçalanarak bulut katmanlarına tutunuyor. Modellemeler her yıl Dünya kaynaklı yaklaşık 100 hücrenin Venüs atmosferine dağıldığını gösteriyor. Son bir milyar yılda tam 20 milyar hücre komşu gezegene giriş yaptı. Sistem saat gibi işliyor.
Yakın gelecekteki astrobiyoloji görevleri Venüs bulutlarında yaşam belirtisi bulursa, o mikroskobik organizmalar tamamen dünyalı çıkabilir. Gökyüzüne bakıp uzaklarda yabancı yaşam ararken, uzaylı bizzat biz oluyoruz. Kendi uzak kozmik akrabalarımızı bulmaya gidiyoruz.
KAYNAK: sciencedaily.com