80 yıl boyunca dünyanın en parlak zihinleri, noktaların ideal diziliminin basit bir kare ızgara olduğuna inandı. Ta ki OpenAI laboratuvarlarından çıkan sentetik bir zeka, bu kemikleşmiş insan önyargısını paramparça edene kadar.
Macar matematikçi Paul Erdős 1946 yılında düzlemsel birim uzaklık problemini ortaya attığında, kimse çözümün cebirsel sayılar teorisi ile geometriyi harmanlamaktan geçeceğini bilmiyordu. Yapay zeka kaba kuvvetle hesaplama yapmak yerine, Golod-Shafarevich teorisi gibi soyut araçları kullanarak devasa bir matematiksel yapbozu ustalıkla birleştirdi. Fields Madalyası sahibi Tim Gowers bile bu kanıtın kusursuzluğunu kabul etti. Bu bir devrim.
Artık sadece bize asistanlık yapan algoritmalarla değil, orijinal bilimsel teoriler üreten otonom araştırmacılarla karşı karşıyayız. Bugün matematiğin zirvesini fetheden bu akıl yürütme yeteneği, yarın biyoloji ve fizikteki karanlık sırları aydınlatacak. Bilimsel keşif sürecini kökünden değiştiren o tekillik eşiğini çoktan geçtik.
KAYNAK: nature.com