Sıtmayı bitirmek için doğaya sıktığımız zehirler, sivrisineklerin üreme haritasını baştan çiziyor. Science dergisinde yayımlanan araştırmaya göre böcek ilaçları, Anopheles türü sivrisinekleri öldürmek yerine onların biyolojik çöpçatanı olarak görev yapıyor. Olaylar tamamen ters tepti.
Pestisitler normalde sinir sistemini felç eder. Ancak sivrisinekler hayatta kalmak için hücresel reseptörlerini tamamen değiştirdi. Gerçekleşen genetik mutasyon, böceklerin antenlerindeki işitme duyusunu keskinleştirdi. Afrika metropollerinin karmaşık ortamında eşlerinin kanat çırpma seslerini duymakta zorlanan canlılar, artık trafik gürültüsünü filtreleyip partnerlerini kolayca buluyor. Evrim daima pragmatik işliyor.
Kimyasallara dayalı stratejiler miadını doldurdu. Hedef canlıyı yok etme çabamız, onu kentsel alanlarda çok daha hızlı üreyen bir versiyona dönüştürdü. İnsanlık olarak acilen genetik modifikasyon ve biyolojik mücadele taktiklerine geçmek zorundayız. Tabiatı kontrol altına almak için kurduğumuz tuzaklar, eninde sonunda kendi ayağımıza dolanıyor.
KAYNAK: science.org