Biyolojinin temel kurallarından biri yaşamın asimetrik yönüdür. Doğadaki DNA ve proteinler spesifik bir yöne doğru kıvrılır. Bir grup araştırmacı, laboratuvarda bu yapıların tam tersi yönde kıvrılan ayna yansımalarını sıfırdan inşa etme fikrini ortaya attığında tıp dünyası çok heyecanlandı. Ancak kısa süre sonra laboratuvarda kendi sonumuzu kodluyor olabileceğimiz gerçeğiyle yüzleştiler. Durum çok karanlıktı.
MIT araştırmacısı Kevin Esvelt ve Stanford mikrobiyoloğu David Relman tehlikenin boyutunu hızla fark etti. Vücudumuzun savunma sistemi, işgalcileri şekillerinden tanıyarak yok eden biyolojik kilitler gibi çalışır. Eğer doğada hiç var olmamış, ters yöne kıvrılan sentetik bir mikrop üretir ve dışarı sızdırırsak, bağışıklık sistemimiz bu yabancıyı tamamen kör gibi es geçer. Doğal avcıları olmayan bu görünmez istilacılar ekosistemi yutabilir. Sonuç: Tam bir kaos.
Bugün biyologlar, tıpta çığır açma potansiyeli taşıyan bu araştırmaları tamamen durdurmayı tartışıyor. Varoluşsal bir rulet masasında insanlığın kaderiyle oynamak elde edilecek hiçbir başarıya değmez. Doğanın milyarlarca yıllık dengesini tersine çevirmek, pandoranın kutusunu zorlamaktır. Bazen en büyük bilimsel başarı, neyi icat etmememiz gerektiğini bilmekten geçer.
KAYNAK: technologyreview.com