Biyolojik donanım iflas ettiğinde, dijital bir yama devreye giriyor. ALS, bir müzisyenin gırtlağındaki yeteneği söküp aldığında hikaye orada bitmedi. İnsan sesi artık etten ve kemikten değil, eğitilmiş bir nöral ağın derinliklerinden yankılanıyor.
Araştırmacılar, sanatçının sağlıklı günlerinden kalan saatlerce süren ses kayıtlarını işleyerek kusursuz bir ses ikizi yarattı. Bu sistem sadece kelimeleri okumuyor, nefes boşluklarını ve o kendine has duygusal tonlamaları da taklit ederek yeni şarkılar üretilmesini sağlıyor. Gırtlak sustu ama veri konuşmaya devam ediyor.
Bu gelişme tıbbi bir tedavi değil, insanın kendi yarattığı makineyle kurduğu simbiyozun kaçınılmaz başlangıcı. Stephen Hawking döneminin robotik tonundan, sahibini birebir taklit eden akıcı bir vokale geçiş yaptık. Ruhun yedeği artık bulutta saklanıyor.
KAYNAK: technologyreview.com