Tek bir gram DNA, 215 milyon gigabayt veri saklama kapasitesine sahip. Biyolojik kod ile silikon çipler arasındaki sınır kalkıyor. Penn State araştırmacıları, sentetik DNA zincirlerini perovskit yarı iletkeniyle birleştirerek standart sürücülerden 100 kat daha az enerji harcayan bir bellek hücresi üretti.
Doğal DNA işlenmesi güç lifler halinde kalırken, laboratuvarda tasarlanan kısa dizilimler gümüş nanoparçacıklarla iletken hale getirildi. Perovskit katmanıyla birleşen moleküler yapı, 0,1 volt gerilim altında çalışarak memristor işlevi kazandı. Sistem, insan beynindeki nöronlar gibi bilgiyi saklandığı yerde işliyor.
Yapay zeka modellerinin elektrik tüketimi hızla artarken, çözüm biyolojinin veri mimarisinden geliyor. Biyomelez donanımlar, geleceğin bilgisayarlarını sunucu odalarının enerji yükünden kurtaracak potansiyel taşıyor. Silikon çağı, yerini canlı moleküllerin hesaplama yaptığı donanımlara bırakıyor.
KAYNAK: sciencedaily.com