Tek bir gram DNA, 215 milyon gigabayt veriyi saklama kapasitesi taşıyor. Penn State araştırmacıları, yaşamın kimyasal kodunu doğrudan çalışan bir bilgisayar belleğine dönüştürdü. Biyoloji ile donanım mimarisi arasındaki çizgi siliniyor.
Kavya S. Keremane ve ekibi, gümüş parçacıklarıyla iletkenlik kazandırdıkları sentetik DNA zincirlerini perovskit yarı iletken tabakalarla birleştirdi. Üretilen memristör adlı bellek birimi, veriyi farklı kanallara aktarmak yerine insan beynindeki nöronlar gibi aynı noktada işleyip saklıyor. Sistem, 0,1 volt gerilim altında stabil çalışıyor.
Geliştirilen biyolojik hibrit yapı, geleneksel depolama birimlerine kıyasla 100 kat daha az enerji harcıyor. Nöromorfik hesaplama modellerinin enerji tüketimini dengeleme çözümü doğrudan hücrelerin yapısından besleniyor. Yaşamın yazılımı, makinelerin donanımına dönüşüyor.
KAYNAK: sciencedaily.com