Evrende yalnız mıyız sorusu yerini çok daha tuhaf bir ihtimale bırakıyor: Belki de kozmik bir enfeksiyon gibi gezegenler arası yayılıyoruz. Dünya yüzeyine çarpan devasa göktaşları, gezegenimizden kopardıkları mikrobiyal yaşam tohumlarını uzayın dondurucu derinliklerine fırlatıyor. Hedef komşu Venüs.
Johns Hopkins Üniversitesi ve Sandia Ulusal Laboratuvarları ekibi bu gezegenler arası otostopun matematiğini çözdü. Venüs Yaşam Denklemi adını verdikleri bir modelle, uzayın vakumundan sağ çıkan mikropların komşu atmosfere nasıl karıştığını haritalandırdılar. Dünya kaynaklı kayalar Venüs atmosferine girip patladığında, içlerindeki organik materyal yaşanabilir ılıman bulut katmanlarına ince bir hamur gibi yayılıyor. Sonuç: Kusursuz bir teslimat.
Sadece son bir milyar yılda 20 milyar hücrenin bu tehlikeli yolculuğu tamamlayıp Venüs bulutlarına yerleştiği tahmin ediliyor. Gelecekteki bir uzay görevi bu asitli bulutlarda yaşam bulursa, tamamen yabancı bir türle değil, milyarlarca yıl önce evden ayrılmış uzak akrabalarımızla tanışacağız. Yaşam kendi dünyasında hapsolmuyor. Sınırları aşıyor.
KAYNAK: universetoday.com