Sivrisinek kaynaklı salgınlar denince akla hemen yağmur ve su birikintileri gelir. Brezilya'da 80 yıl sonra patlak veren sarıhumma salgınında ise durum tam tersiydi: Virüsü tetikleyen etken kuraklıktı. Stanford ve Princeton ekipleri, 750 kişinin hayatını kaybettiği dönemi inceleyerek ezber bozan bir gerçeği belgeledi.
El Niño kaynaklı kuraklık ormanlardaki su kaynaklarını bitirince, enfekte maymunlar ve sivrisinekler hayatta kalmak için kent sınırlarına indi. Sivrisinekler susuzluktan ölmemek için beslenme sıklığını artırıp insanları daha sık ısırmaya başladı. Düşük aşılanma oranlarıyla birleşen bu zorunlu göç, virüsün hızla yayılmasına yol açtı.
İklim krizinin getirdiği kuraklık döngüleri, patojenlerin hareket alanını tahminlerin ötesinde genişletiyor. Geleceğin erken uyarı sistemleri, gökyüzündeki yağmur bulutları kadar topraktaki su kaybını da izlemek zorunda kalacak.
KAYNAK: science.org