Bir yazarın iki milyon dolarlık kitap anlaşması veya bir öğrencinin Yale kariyeri, bir algoritmanın tek bir satırlık kararıyla kül oluyor. Yapay zeka metinlerini avlamak için tasarlanan sistemler, gerçeği korumak yerine dijital bir cadı avı başlattı. İnsanlar artık makineler tarafından insan olmadıkları gerekçesiyle yargılanıyor.
Stanford araştırmacılarının raporuna göre, GPTZero ve Turnitin gibi dedektörler metnin ritmini ve kelime tahmin edilebilirliğini ölçerek çalışıyor. Sistem, kurallı ve düzgün cümleler kuran ana dili İngilizce olmayan kişileri kolayca sentetik yazılım olarak fişliyor. Kelimelerin matematiğine odaklanan yazılımlar, nöroçeşitliliğe sahip bireylerin yazı tarzını da hata olarak algılıyor. Makine, insanın doğal farklılıklarını anlamıyor.
MIT ve Johns Hopkins yöneticileri, hata payı yüksek yazılımları ağlarından tamamen söküp atıyor. Eğitimciler, algoritmik polislik yapmak yerine ders işleyiş biçimlerini temelden değiştiriyor. İletişimdeki güven sözleşmesi sarsılırken, yazarlar kendi metinlerine insan yapımı damgası vurmak için çabalıyor. Gerçekliğin kanıtlanmaya muhtaç olduğu bir döneme giriyoruz.
KAYNAK: theverge.com